Carla, in 2009 een ongeval gehad

In 2009 heb ik hersenletsel opgelopen na een ongeval. Na verschillende therapieen, die allemaal een rol hebben gespeeld in het verwerken en leren omgaan met de restverschijnselen, heb ik mij aangemeld voor neurofeedback. Ik was toen heel onrustig, chaotisch, impulsief, zenuwachtig en onzeker. Ik maakte me veel zorgen en kon daarin blijven hangen. Ik had, zeker als ik moe was erge concentratieproblemen, ik was vrij apathisch, moe op een zware hangende manier, ik was erg met mezelf bezig en had weinig interesses. Er speelde ook nog veel rondom juridische afhandeling van schade en werk.  

Ik heb de neurofeedback als positief ervaren, het was een lange periode maar ik ben zelden met tegen zin heen gegaan.

In de eerste periode was ik snel moe, ik moest snel en veel gapen, duidelijk mentaal vermoeid en niet fysiek. Soms voelde ik me “op een prettige manier” veel rustiger na afloop. Het was een soort ontladen.

Soms begon ik al te gapen toen ik binnen kwam. Ook vond ik de gesprekken vooraf en tijdens erg prettig. Ik kon benoemen hoe het met me ging en zo werden sommige dingen helder en duidelijk.  Voor mijn gevoel ben ik door verschillende fases heen gegaan en soms schommel ik weer terug van boosheid naar irritatie en acceptatie. Maar herken ik dat beter en ga er hierdoor ook makkelijker mee om. Vooral ook mijn menstruele cyclus is onderdeel van wat ik veel beter ben gaan inzien en herkennen.

Gaandeweg het trajact werd mijn vermoeidheid minder tijdens de behandeling en hield ik het makkelijker en langer vol. Dit met ups en downs. Ik was in het begin aan het zoeken naar de goede focus/ concentratie en hoe dit op te roepen, dit lukt makkelijker met de tijd, het is lastig te verklaren of soms uit te leggen.  Bij enkele oefeningen lukt dit wel. Zoals het scheel kijken met de ogen dicht. Het horen en niet luisteren.  

Overzicht en balans is wat ik het meest ervaar. Mindere hoge pieken en diepe dalen, minder onrust. Van zenuwen heb ik erg weinig last.

Loslaten gaat me ook beter af. Voorheen was het zo dat als ik 2 dagen had gewerkt ik daar 5 dagen mee bezig was.

Meer herkenning in mijn menstruele cyclus waarin ik de onrust herken en stemmingswisseling.

Slapen blijft lastig, en de algemene vermoeidheid is voor het grootste gedeelte ook redelijk hetzelfde gebleven. Wel kan ik meer aan, maar of ik dingen ook langer aankan is de vraag.

Het is lastig te zeggen wat toe te schrijven is aan de neurofeedback en wat normale ontwikkeling is, maar toch kan ik mensen aanraden neurofeedback te gaan doen. Ik heb mezelf beter leren kennen, weet beter wat ik kan en aankan, wat bij mij hoort. Ik hou rekening met mijn energieverdeling, wat kost energie en wat levert energie op.

Hieronder zal ik aan de hand van de klachten, die ik had beschrijven hoe deze eruit zagen na het ongeval en na de neurofeedback.

Angst/zorgen: eerste jaar na ongeval paniekerig,  daarna (aanvang NF) wel vaker zorgen waar ik langer dan voorheen in kon blijven hangen. Nu door meer overzicht kan ik beter relativeren waardoor ik minder lang in angst/zorgen blijf hangen.

Afwezig/dagdromen/moeite bij het werk te blijven: Afhankelijk waar ik mee bezig ben. Afhankelijk van energie hoe lang ik mijn aandacht ergens op kan richten. Voor NF was ik meer dromerig dan nu, na NF.  Dagdromen is veranderd, ik kan langer ineens afwezig zijn of in mezelf gekeerd sinds het ongeval.

Traag, niet scherp: voor NF meer apathisch. Het interesseerde mij allemaal niet zo veel  (Zoek het allemaal maar lekker uit). Echt vermoeid voelen, moe. Op een zware, hangende manier. Dit alles is nu minder. Meer interesse in de wereld om mij heen. Ik ga minder hard, de “klap”  is minder hard, ik ga niet meer tot het uiterste door. Ik ben meer in balans. Ik kan mijzelf nu beter corrigeren. Dus “stoppen”, rust nemen wanneer ik dat nodig heb.  Ik ga nog wel mijn grens over, maar minder ver. Ik ga minder in mijn reserves zitten. Ik kan nu bewuster met mijn grenzen omgaan.

Vergeetachtig/ophalen informatie; Ik gebruik hier een strategie voor. Belangrijke dingen schrijf ik op of kan ik onthouden. Dit heb ik op het revalidatiecentrum geleerd. Ik ervaar hier niet zozeer een verschil in tussen voor en na NF.
Ik zie nu wel meer verbanden tussen informatie die binnenkomt, meer associëren dan voor NF.  Recent kan ik nieuwe informatie koppelen aan oude herinneringen, kennis. Voorbeeld: een persoon uit de reclame koppelen een het programma waar ze 3 jaar geleden aan deelnam.

Door vermoeidheid af en toe versuft, mistig in het hoofd. Nu minder vaak dan voor NF. Soms periodes moeilijk in slaap komen, nog steeds. Eerder was dit vaker, nu 1 periode per maand.

Huilerig. Was in het eerste jaar na ongeval, daarna niet meer. Was al weg voor NF.

Snel gekwetst/kwetsbaar. Voor NF was ik snel op de tenen getrapt, nu niet meer. Onzeker of ik dingen wel goed begrepen heb, of in nieuwe situaties met nieuwe mensen voel ik mij onzekerder na het ongeval. Dit is afgelopen jaar toegenomen, waarschijnlijk omdat ik meer bewust ben van mijzelf.

Gebrek aan motivatie/ontmoedigd.  Met betrekking tot het reintergratieproces ben ik meer ontmoedigd, dat blijft een heel gedoe. Met betrekking tot het sociale leven meer motivatie. Wat vaker nieuwe dingen uitproberen, zoals naar een museum gaan, zwemmen.

Verwarde gedachten/in de war/verbijsterd: Nu: Ik kan soms wat verward zijn wanneer ik moet schakelen wanneer ik moe ben. Dit was voor de NF behandeling ook het geval. Dit komt na de NF minder vaak voor. Ik had voorheen dat ik heel slecht sliep, snel vermoeid raakte en dan de draad in een gesprek kwijt kon raken.

Verlies van emotionele controle/woede. Na ongeval, 1e jaar wel. Na revalidatiecentrum niet meer en nu ook niet.

Slaperig/moe/suf/vermoeid: voor NF meer last van vermoeidheid. Nu is dat minder geworden. Racende gedachten/druk in het hoofd: Voor NF, had ik daar last van. Chaos en drukte in mijn hoofd, hoge piek. Nu is dat niet meer het geval. Ik voel mij soms nog wel wat drukker, maar dat is periodiek, dan heb ik meer energie. Ik heb dan geen racende gedachtes.

Geërgerd/in de war/verstoord; Minder geworden.

Hyper actief; Voor NF, te veel/te lang sporten en dat is nu meer in balans. Minder hyperactief in dagelijkse activiteiten. Moeite met in slaap vallen: Frequentie is afgenomen. Van wekelijks naar maandelijks.

Impulsief/spontane neigingen; Ik doe meer spontaan nieuwe activiteiten. Ik ervaar dit positief. Veranderingen in interesses.

Lichamelijke spanningen/spanningen: Voor NF heel erg last van spanningen. Ademhaling zat hoog, last van zenuwen. Nu minder maar af en toe nog wel eens. Ik had voor heen een periode af en toe een rood hoofd. Dat is nu weer weg.

Druk op de bost; Na NF niet meer. Ademhaling minder omhoog.